Het eerste deel van de psalm stelt een persoonlijk en mondiaal perspectief centraal. In strofe 1 en 2 (Psalm 65:2-4) gaat de aandacht van de persoon die bidt in de tempel naar alle mensen voor wie de zonden te zwaar zijn. Dezelfde verbreding van perspectief komt tot stand in strofe 3, 4 en 5. De dichter zet in met een individueel naderen tot God in de tempel (Psalm 65:5) en sluit af met ontzag en vreugde over God tot (?) de inwoners van de verste landen (65:9).

Het tweede deel van de psalm bestaat uit twee strofen waarin het initiatief ligt bij God. Door zijn zorg komt het land volledig tot ontwikkeling en is er op de velden, de heuvels, in de weiden en de dalen in alle opzichten overvloed.