Noten bij de tekst

In de nieuwe uitgave worden hier en daar noten gebruikt om de vertaling te verantwoorden of toe te lichten. De meeste hebben te maken met de overlevering van de bijbeltekst. De bijbelvertaling is gebaseerd op uitgaven van de Hebreeuwse, Aramese en Griekse teksten, de 'brontekst'.

De gebruikte editie van de Hebreeuwse bijbel (het Oude Testament) is gebaseerd op het oudste volledige handschrift. De tekst uit deze editie wordt MT, 'Masoretische tekst', genoemd. In principe volgt de vertaling die tekst, maar in een enkel geval is ervoor gekozen een variant te vertalen, afkomstig uit andere Hebreeuwse handschriften. Dergelijke beslissingen zijn in de noten verantwoord. In deze gevallen wordt dan bijvoorbeeld in een noot vermeld: 'Volgens sommige Hebreeuwse handschriften'; ook wordt in de noot de vertaling van de Masoretische tekst opgenomen.

In noten wordt soms ook aangegeven dat andere handschriften of oude bijbelvertalingen een belangrijke variant bieden die niet in de tekst van de vertaling staat, of dat de betekenis van de brontekst onzeker is. De namen van de oude vertalingen worden in de woordenlijst elders in deze bijbeluitgave toegelicht.

Als een andere vertaling even goed mogelijk als de gekozen vertaling, dan wordt deze soms in een noot opgenomen. In een klein aantal noten is sprake van een 'voorgestelde lezing'. In die gevallen kan nauwelijks een verantwoorde vertaling geboden worden van de tekst in de gebruikte edities en hebben de vertalers gekozen voor een aannemelijker lezing dan de handschriften bieden.

Behalve noten die betrekking hebben op de tekstoverlevering zijn er ook andersoortige noten. Als de betekenis van namen essentieel is voor het begrijpen van de tekst wordt deze in een noot gegeven. In een enkel geval wordt de lezer attent gemaakt op een woordspel.

Voor de deuterocanonieke boeken en het Nieuwe Testament gelden dezelfde uitgangspunten. Een verschil met het Oude Testament is wel dat de gebruikte brontekstedities van de deuterocanonieke boeken en het Nieuwe Testament op meerdere handschriften gebaseerd zijn, en niet op één. Als er in noten bij de deuterocanonieke boeken of het Nieuwe Testament sprake is van 'andere handschriften', wordt bedoeld: handschriften met daarin een andere tekst dan de tekst van de gebruikte editie.