Broncultuur

Wanneer een element uit de brontekst niet (meer) bestaat in de doelcultuur kan een vertaler besluiten dit te vervangen door een element dat in de doelcultuur wel bekend is (maar in de broncultuur niet bestaat). Dit wordt ‘transculturatie’ genoemd. In de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) is de historische en socio-culturele achtergrond van de brontekst in de vertaling echter bewust herkenbaar gehouden. Daarom wordt er in de NBV geen transculturatie toegepast als de betekenis dankzij de context begrijpelijk is. Dit geldt o.a. voor:

In het Nieuwe Testament is de urentelling niet omgerekend naar de huidge klokuren.

De evangeliën en Handelingen spelen zich af in een door de Romeinen beheerste wereld. In de NBV komen dan ook regelmatig termen voor die naar de Romeinse cultuur verwijzen, en vaak zijn daarvoor Latijnse leenwoorden gebruikt: ‘cohort’, ‘centurio’, ‘prefect’. Door de regel om de historische en sociaal-culturele achtergrond van de brontekst in de vertaling herkenbaar te houden, kunnen sommige teksten in de NBV exotisch overkomen.