De Statenvertaling en de NBG-vertaling 1951 hebben in hun weergave van het Hebreeuws het meervoud ‘woningen’ gebruikt. Het woord is in het Hebreeuws ook een meervoud. Het meervoud is hier gebruikt om het ontzag en de bewondering die het tempelcomplex opriep uit te drukken. Het is aan te merken als een pluralis intensitatis. Omdat het woord verwijst naar de ene tempel is het in De Nieuwe Bijbelvertaling weergegeven met een enkelvoud.

Drie woorden gebruikt de dichter van de psalm om te laten zien dat hij met heel zijn bestaan op God gericht is. In de NBG-vertaling 1951 zijn deze woorden respectievelijk weergegeven met ‘ziel’, ‘hart’ en ‘vlees’. Aan de vertaling ‘vlees’ kleven problemen. Het Hebreeuwse woord basar kan weliswaar onder meer ‘vlees’ betekenen. Maar het woord ‘vlees’ heeft in het Nederlands niet dezelfde betekenisaspecten als het Hebreeuwse basar. Volgens Van Dales Groot Woordenboek der Nederlandse Taal verwijst ‘vlees’ om te beginnen naar het spierweefsel van mens en dier. Daarnaast verwijst het naar ‘voedsel’ bestaande uit spierweefsel. Ook wordt het woord ‘vlees’ gebruikt als verwijzing naar het ‘lichaamsbekleedsel’ van een mens. Verder heeft het woord een betekenis die als ‘figuurlijk’ en ‘bijbels’ wordt aangemerkt. Dat is de betekenis waar het hier om gaat. Dat het bij deze betekenis gaat om ‘bijbels taalgebruik’ betekent dat het een woord betreft waarbij vaak alleen kerkelijk of literair ingewijden zich een juist beeld kunnen vormen. De woorden ‘mijn hart en mijn vlees’ geven in Psalm 84 de geestelijke en de lichamelijke kant van het bestaan aan. Dit wordt met de vertaling ‘mijn lijf’, zoals in De Nieuwe Bijbelvertaling, duidelijk.

Het Hebreeuwse werkwoord ranan wordt in de psalmen meestal gebruikt in de betekenis van ‘jubelen’ (zie ook NBG-vertaling 1951 en de Groot Nieuws Bijbel). Maar in deze context is een andere betekenis meer op zijn plaats. Bij het verlangen en smachten van Psalm 84:3a past beter de vertaling ‘schreeuwen’, een betekenis die dit werkwoord ook heeft (vergelijk 88:3 en 142:7).

In Psalm 142:7 wordt gesproken over een ‘emèq ha-bacha, ‘een dal van bacha’. Wat bacha is, is niet helemaal duidelijk. Volgens een oude traditie is het de moerbeiboom, maar het is ook mogelijk dat het gaat om de balsemstruik, de mastixterebint of de lotusboom. Het woord komt ook voor in 2 Samuel 5:23, daar is het in De Nieuwe Bijbelvertaling weergegeven met ‘moerbeibomen’. Voor de vertaling van Psalm 84:7 is het vooral van belang dat het gaat om een beeld van een dor en droog dal. Voor een juist begrip van de tekst is het nodig om dat aspect naar voren te laten komen. Daarom is ervoor gekozen om niet een bepaalde boomsoort te noemen maar het aspect dat ermee tot uitdrukking wil worden gebracht expliciet te maken: de dorheid.

De brontekst bevat hier een moeilijkheid. Dit vers bevat duidelijk twee dichtregels die elk uit twee stichen bestaan:

De woorden tussen haakjes staat niet expliciet in de tekst, maar kunnen worden aangevuld op grond van het voorgaande. Dat is binnen een poëtische tekst heel normaal.