De vertaling van het Oude Testament in De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) is gebaseerd op de Masoretische tekst, het oudste volledige handschrift van het Oude Testament, zoals die te vinden is in de teksteditie van K. Elliger en W. Rudolph (red.): Biblia Hebraica Stuttgartensia (Stuttgart 19975). In principe volgt de vertaling die tekst, maar in een enkel geval is ervoor gekozen een variant te vertalen, afkomstig uit andere Hebreeuwse handschriften of in een enkel geval afkomstig uit een oude vertaling. Dergelijke afwijkingen van de Masoretische tekst doen zich bijvoorbeeld voor wanneer de Masoretische tekst geen zinvolle tekst oplevert en een van de andere handschriften een plausibele variant heeft. Dergelijke beslissingen zijn in de noten bij de NBV verantwoord. In deze gevallen wordt dan bijvoorbeeld in een noot vermeld: ‘Volgens sommige Hebreeuwse handschriften’; ook wordt in de noot de vertaling van de Masoretische tekst opgenomen, voorzover deze vast te stellen is.