De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) is een vertaling in natuurlijk, hedendaags Nederlands. Toch komen er woorden in voor die exotisch klinken, zoals bijvoorbeeld ‘satraap’. Andere voorbeelden zijn: rabsake, centurio of prefect, maar ook woorden als eunuch, tunica en wadi. De reden voor het gebruik van deze leenwoorden uit andere culturen is dat vertalen niet alleen te maken heeft met verschillende talen, maar (zeker in het geval van de Bijbel) ook met verschillende culturen. In één van de vertaalregels voor de NBV staat dat de historische en socioculturele achtergrond van de brontekst in de vertaling herkenbaar moet blijven. Daarom wordt er geen Nederlandse term gekozen voor de functie van een satraap. Het gevaar is dan namelijk dat de functie wordt aangepast aan onze cultuur en zelfs aan onze vaderlandse geschiedenis (bijvoorbeeld wanneer Pilatus ‘stadhouder’ genoemd wordt in de NBG-vertaling 1951). Deze termen kunnen worden opgezocht in de woordenlijst die is opgenomen in de meeste gedrukte edities van de NBV.